Sayfa: [1]
  Yazdır  
.



23.  MU'MİNÛN SÛRESİ      المؤمنون

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِِ

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHIYM
قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ
1-) Kad eflehal mu'minun;
Hakikaten (şu) mü’minler iflah etmiştir/kurtulmuştur.
الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ
2-) Elleziyne hüm fiy Salatihim haşiun;
Onlar ki salat (namaz) larında huşu’dadırlar (müşahadelerinde benliksizdirler).
وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ
3-) Velleziyne hüm anil lağvi mu'ridun;
Ve onlar ki lağv (batıl-boş söz, faydasız iş) den yüz çeviricidirler.
وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ
4-) Vellezine hüm liz Zekati faılun;
Ve onlar ki zekat (taharet, tezkiye) için faillerdir.
وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ
5-) Velleziyne hüm li furucihim hafizun;
Ve onlar ki ferclerini (cinsiyet organlarını) mühafaza edicidirler (şehvetlerden korunurlar).
إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ
6-) İlla alâ ezvacihim ev ma meleket eymanühüm feinnehüm ğayru melumiyn;
Eşleri ve yahut sağ ellerinin malik oldukları müstesna... Çünkü onlar (bundan dolayı) levmedilmiş değillerdir (kınanamazlar).
فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاء ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْعَادُونَ
7-) Femenibteğa verae zâlike feülaike hümül adun;
Artık kim bundan ötesini isterse, işte onlar sınırı aşanların ta kendileridirler.
وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ
8-) Velleziyne hüm liemanatihim ve ahdihim raun;
 Ve onlar (o mü’minler) ki emanetlerine ve ahdlerine riayet edicilerdir.
وَالَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَوَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ
9-) Velleziyne hüm alâ salevatihim yuhafizun;
Ve yine onlar ki salat (namaz) larını bilfiil muhafaza ederler (müşahadeleri zaman üstüdür; gerçekten diri-yaşayanlardır).
أُوْلَئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ
10-) Ülaike hümül varisun;
İşte onlardır varisler.
الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
11-) Elleziyne yerisunel firdevs hüm fiyha halidun;
Ki, Firdevs’e varis olmuş bu kimseler orada ebedi kalıcılardır.
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن سُلَالَةٍ مِّن طِينٍ
12-) Ve lekad halaknel İnsane min sülaletin min tıyn;
Andolsun ki insan’ı tıyn’den (balçık’tan; su+mineral terkibinden) meydana gelen bir sülale (hülasa, süzme, öz; döl, genetik)’den yarattık.
ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِي قَرَارٍ مَّكِينٍ
13-) Sümme cealnahu nutfeten fiy kararin mekiyn;
Sonra onu sağlam bir karargahta bir nutfe (sperm) kıldık.
ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَاماً فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْماً ثُمَّ أَنشَأْنَاهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ
14-) Sümme halaknennutfete alekaten fehalaknel alekate mudğaten fehalaknel mudğate ızamen fekesevnel ızame lahma* sümme enşe'nahu halkan ahar* fetebarekâllahu ahsenül halikıyn;
Sonra o nutfeyi bir alaka (donmuş kan, genetik yapı, embriyo) yarattık, sonra o alaka’yı bir mudğa (bir çiğnemlik et) yarattık, sonra o mudğa’yı kemikler yarattık, nihayet o kemiklere de et giydirdik... Sonra onu bir başka/ikinci bir yaratış ile inşa ettik (nefh-i ruh?)... Yaratıcıların en güzeli Allah ne yücedir!.
ثُمَّ إِنَّكُمْ بَعْدَ ذَلِكَ لَمَيِّتُونَ
15-) Sümme inneküm ba'de zâlike lemeyyitun;
Sonra, muhakkak ki siz bunun ardından elbette öleceksiniz (vefat, fiziki ölüm).
ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ
16-) Sümme inneküm yevmel kıyameti tüb'asun;
Sonra, muhakkak ki siz kıyamet günü (ölüm’ün, fena’nın akabinde) ba’solunacaksınız.
وَلَقَدْ خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَائِقَ وَمَا كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غَافِلِينَ
17-) Ve lekad halakna fevkaküm seb'a taraika, ve ma künna anil halkı ğafiliyn;
Andolsun ki fevkınızde yedi tarık (yedi yol) yarattık... Onların halk’ından gafiller değiliz.
وَأَنزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَسْكَنَّاهُ فِي الْأَرْضِ وَإِنَّا عَلَى ذَهَابٍ بِهِ لَقَادِرُونَ
18-) Ve enzelna mines Semai maen Bi kaderin feeskennahu fiyl Ard* ve inna alâ zehabin Bihi le kadirun;
Sema’dan Bi-kaderin (bir ölçü ile) bir su inzal ettik de onu Arz’da durdurduk/yerleştirdik (iskan, huzur)... Doğrusu onu gidermeye de elbette kaadirleriz.
فَأَنشَأْنَا لَكُم بِهِ جَنَّاتٍ مِّن نَّخِيلٍ وَأَعْنَابٍ لَّكُمْ فِيهَا فَوَاكِهُ كَثِيرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ
19-) Feenşe'na leküm Bihi cennâtin min nahıylin ve a'nab* leküm fiyha fevakihü kesiyretün ve minha te'külun;
Onunla (o su ile B sırrınca) sizin için hurma ağaçlarından ve üzümlerden bahçeler inşa ettik... Onlarda sizin için birçok meyveler (marifetler, kemalatlar) vardır ve onlardan yiyorsunuz da.
وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِن طُورِ سَيْنَاء تَنبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِّلْآكِلِينَ
20-) Ve şecereten tahrucü min Turi Seynae tenbütü Biddühni ve sıbğin lil akiliyn;
Ve (yine o su ile) Tur-i Seyna (Tur-i Siyna; güzel dağ; beyin)’dan çıkan, (B sırrınca) yağlı olarak biten/yağ ile biten/yağ veren ve yiyenler için bir katık olan bir şecere de (inşa ettik).
وَإِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعَامِ لَعِبْرَةً نُّسقِيكُم مِّمَّا فِي بُطُونِهَا وَلَكُمْ فِيهَا مَنَافِعُ كَثِيرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ
21-) Ve inne leküm fiyl en'ami le ıbreten, nüskıyküm mimma fiy butuniha ve leküm fiyha menafiu kesiyretün ve minha te'külun;
Ve En’am’da (kurban olabilecek çiftlik hayvanları; o tür kuvveler) da sizin için elbette bir ibret vardır... Onların batn (karın) larında olanlardan sizi suvarırırz... Onlarda sizin için pekçok menfaatlar vardır ve onlardan yersiniz de.
وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُونَ
22-) Ve aleyha ve alel fülki tuhmelun;
Onların (hayvanların) üzerinde ve gemilerin üzerinde yüklenilip taşınıyorsunuz.
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحاً إِلَى قَوْمِهِ فَقَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ أَفَلَا تَتَّقُونَ
23-) Ve lekad erselna Nuhan ila kavmihi fekale ya kavmı'budullahe ma leküm min ilahin ğayruHU, efela tettekun;
Andolsun ki Nuh’u kavmine irsal ettik de (o kavmine) dedi ki: “Ey kavmim!.. Allah’a kulluk edin... O’nun gayrından bir ilahınız yoktur... Hala ittika etmiyor musunuz= korkup korunmuyor musunuz?”.
فَقَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِن قَوْمِهِ مَا هَذَا إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُرِيدُ أَن يَتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْ وَلَوْ شَاء اللَّهُ لَأَنزَلَ مَلَائِكَةً مَّا سَمِعْنَا بِهَذَا فِي آبَائِنَا الْأَوَّلِينَ
24-) Fekalel meleülleziyne keferu min kavmihi ma hazâ illâ beşerun mislüküm, yüriydü en yetefaddale aleyküm* velev şaAllahu leenzele Melaiketen, ma semi'na Bi hazâ fiy abainel evveliyn;
O’nun (Nuh’un) kavminden kafir olan mele’ (aynı görüşü paylaşan meclis, geleneksel toplumun ileri gelenleri) dedi ki: “Bu sizin gibi bir beşerden başka değil... Size üstünlük murad ediyor... Eğer Allah dileseydi (bir beşer irsal etmek yerine) elbette melaike inzal ederdi... Biz ilk babalarımız içinde (Bi-) bunu (hakikatınız olan Allah’a kulluk edin; O’nun gayrı vücud/ilah vehmetmeyin’i) işitmedik”.
إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ بِهِ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوا بِهِ حَتَّى حِينٍ
25-) İn hüve illâ racülün Bihi cinnetün feterebbesu Bihi hatta hıyn;
 “O (B sırrınca) kendisinde cinnet olan (aklı olmayan) bir adamdan başkası değil... Belli bir süreye kadar (Bi-) Onu tarabbus edin (gözetleyin bakalım)”.
قَالَ رَبِّ انصُرْنِي بِمَا كَذَّبُونِ
26-) Kale Rabbinsurniy Bima kezzebun;
 (Nuh) dedi ki: “Rabbim!.. Beni yalanlamalarına karşın (B sırrınca) nusret et bana”.
فَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِ أَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَإِذَا جَاء أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ فَاسْلُكْ فِيهَا مِن كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْ وَلَا تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُم مُّغْرَقُونَ
27-) Fe evhayna ileyhi enisnaıl fülke Bi a'yüniNA ve vahyiNA feiza cae emruNA ve farettennuru, feslük fiyha min küllin zevceynisneyni ve ehleke illâ men sebeka aleyhil kavlü minhüm* ve la tühatıbniy filleziyne zalemu* innehüm muğrekun;
Bunun üzerine O’na (Nuh’a) vahyettik ki: “(Bi-) Aynlarımız (gözlerimiz, korumamız) ve vahyimiz ile (o ma’lum) gemi’yi (şeriat) yap (Hz.Nuh, şeriat yapıcı Ulul Azm Rasûller’den biri... Şura: 13)... Emrimiz geldiği ve tennur (kaynak, fırın) feveran ettiği (kuvvet ve şiddetle fışkırdığı, kaynadığı) vakit, her çift/eş’den iki (her eşi olandan bir çift) ve onlardan aleyhine daha önce söz geçmiş olan hariç ehlini, ona (gemiye) sok (sülük ettir)... Zalimler hakkında benimle muhatab olma... Kesinlikle onlar boğulacaklardır”.
فَإِذَا اسْتَوَيْتَ أَنتَ وَمَن مَّعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي نَجَّانَا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
28-) Feizesteveyte ente ve mem meake alel fülki fekulil Hamdu Lillahilleziy neccana minel kavmizzalimiyn;
“Sen, ve seninle beraber olanlar gemi’ye istiva ettiğin (iz) de de ki: Hamd, bizi zalimler kavminden kurtaran (tüm kuvve ve sıfatlar yalnızca kendisine ait olan) Allah’a mahsustur”.
وَقُل رَّبِّ أَنزِلْنِي مُنزَلاً مُّبَارَكاً وَأَنتَ خَيْرُ الْمُنزِلِينَ
29-) Ve kul Rabbi enzilniy münzelen mübareken ve ente hayrul münziliyn;
 “Ve de ki: Rabbim, mübarek bir inzal yerine inzal et beni/mübarek bir inzal ile inzal et beni... Sen inzal edenlerin (konuklayanların) en hayırlısısın”.
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ وَإِن كُنَّا لَمُبْتَلِينَ
30-) İnne fiy zâlike le ayatin ve in künna le mübteliyn;
 Muhakkak ki bunda ayetler (deliller, ibretler) vardır... Biz elbette ibtila (imtihan) edenleriz.   
 ثُمَّ أَنشَأْنَا مِن بَعْدِهِمْ قَرْناً آخَرِينَ
31-) Sümme enşe'na min ba'dihim karnen ahariyn;
Sonra, onlardan sonra başka bir karn (nesil) inşa ettik.
فَأَرْسَلْنَا فِيهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ أَفَلَا تَتَّقُونَ
32-) Feerselna fiyhim Rasûlen minhüm enı'budullahe ma leküm min ilahin ğayruHU, efela tettekun;
Ve içlerinde: “Allah’a kulluk edin... O’nun gayrından bir ilahınız yoktur... Hala ittika etmiyor musunuz= korkup korunmuyor musunuz?” (diyen) kendilerinden bir Rasûl irsal ettik.
وَقَالَ الْمَلَأُ مِن قَوْمِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِلِقَاء الْآخِرَةِ وَأَتْرَفْنَاهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا مَا هَذَا إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُونَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ
33-) Ve kalel meleü min kavmihilleziyne keferu ve kezzebu Bi Lıkail ahireti ve etrefnahüm fiyl hayatid dünya, ma hazâ illâ beşerun mislüküm, ye'külü mimma te'külune minhu ve yeşrebü mimma teşrabun;
O’nun kavminden kafir olanlar, ahiret’e lıka’yı (varlıklarında kudret-bilinç boyutunun açığa çıkışını yaşamayı B sırrınca) yalanlayanlar ve dünya hayatında refaha-imkanlara kavuşturduğumuz mele’ (o örfün ileri gelenleri) dedi ki: “Bu sizin gibi bir beşerden başka değil... Sizin yediğinizden yiyor ve sizin içtiğinizden içiyor”.
وَلَئِنْ أَطَعْتُم بَشَراً مِثْلَكُمْ إِنَّكُمْ إِذاً لَّخَاسِرُونَ
34-) Ve lein eta'tüm beşeran misleküm inneküm izen lehasirun;
 “Andolsun ki eğer sizin gibi bir beşere itaat ederseniz, muhakkak ki siz o takdirde elbette hüsrana uğrayanlar olursunuz”.
أَيَعِدُكُمْ أَنَّكُمْ إِذَا مِتُّمْ وَكُنتُمْ تُرَاباً وَعِظَاماً أَنَّكُم مُّخْرَجُونَ
35-) Eyeıdüküm enneküm iza mittüm ve küntüm türaben ve ızamen enneküm muhrecun;
“(O Rasûl) size, öldüğünüz, toprak ve kemikler olduğunuzda mutlaka çıkarılacağınızı mı va’dediyor?”.
هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ لِمَا تُوعَدُونَ
36-) Heyhate heyhate lima tuadun;
 “Heyhat, heyhat (çok uzak, uzaktan da uzak), o va’dolunduğunuz şey”.
إِنْ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ
37-) İn hiye illâ hayatüned dünya nemutü ve nahya ve ma nahnu Bi meb'usiyn;
 “O (yaşam) ancak dünya (en aşağı) hayatımızdır... (Burada biz) ölürüz ve yaşarız; biz (Bi-) ba’solunacaklar değiliz”.
إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِباً وَمَا نَحْنُ لَهُ بِمُؤْمِنِينَ
38-) İn huve illâ raculüniftera alellahi keziben ve ma nahnu lehu Bi mu’miniyn;
 “O (Rasûl), Allah üzerine yalan uyduran bir adamdan başkası değil... Biz Ona (Bi-) mü’minler değiliz”.
قَالَ رَبِّ انصُرْنِي بِمَا كَذَّبُونِ
39-) Kale Rabbinsurniy Bima kezzebun;
 (Rasûl) dedi ki: “Rabbim!.. Beni yalanlamalarına karşın (B sırrınca) nusret et bana!”.
قَالَ عَمَّا قَلِيلٍ لَيُصْبِحُنَّ نَادِمِينَ
40-) Kale amma kaliylin leyusbihunne nadimiyn;
 (Rasûl’ün Rabbi) dedi ki: “Az sonra elbette pişman olacaklardır”.
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْنَاهُمْ غُثَاء فَبُعْداً لِّلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
41-) Feehazethümüs sayhatü Bil Hakkı fecealnahüm ğusaen, febu'den lil kavmiz zalimiyn;
Sayha (korkunç ses dalgası; israfil?) onları Bil-Hakk (Hakk olarak) yakaladı da onları ğüsa (süprüntü, selin taşıdığı çürümüş ot) kıldık... Zalimler kavmine uzak olmak vardır.
ثُمَّ أَنشَأْنَا مِن بَعْدِهِمْ قُرُوناً آخَرِينَ
42-) Sümme enşe'na min ba'dihim kurunen ahariyn;
Sonra, onlardan sonra başka karn (nesil) lar inşa ettik.
مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ
43-) Ma tesbiku min ümmetin eceleha ve ma yeste'hırun;
Hiçbir ümmet ne ecelini sebkedebilir (öne geçebilir) ne de geri kalabilir.
ثُمَّ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَا كُلَّ مَا جَاء أُمَّةً رَّسُولُهَا كَذَّبُوهُ فَأَتْبَعْنَا بَعْضَهُم بَعْضاً وَجَعَلْنَاهُمْ أَحَادِيثَ فَبُعْداً لِّقَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُونَ
44-) Sümme erselna RusüleNA tetra* küllema cae ümmeten Rasûlüha kezzebuhü feetba'na ba'dahüm ba'dan ve cealnahüm ehadiys* febu'den likavmin la yu'minun;
Sonra Rasûllerimizi birbiri ardınca (ardarda, arkası kesilmeksizin gelip durdu, mütetabiayn) irsal ettik... Herbir ümmete kendi Rasûl’ü geldikçe Onu yalanladılar... Biz de onları birbirinin arkasına kattık (ardarda helak ettik) ve onları ahdüse (ibretlik hikaye) ler kıldık... Uzak olsun iman etmeyen kavim.
ثُمَّ أَرْسَلْنَا مُوسَى وَأَخَاهُ هَارُونَ بِآيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُّبِينٍ
45-) Sümme erselna Musa ve ehahu Harune Bi ayatiNA ve sultanin mübiyn;
Sonra Musa’yı ve kardeşi Harun’u (Bi-) ayetlerimiz ve apaçık bir sultan (karşı konulamaz hüccet) olarak irsal ettik.
إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْماً عَالِينَ
46-) İla fir'avne ve meleihi festekberu ve kânu kavmen aliyn;
Fravun’a ve onun mele’ (ileri gelenleri) sine (irsal ettik Musa ve kardeşini)... Ancak (Fravun ve mele’si) büyüklük tasladılar (gayriyete yerleştiler) ve alun (secde etmeyen, baş eğmeyen, kendilerini üstün gören) bir kavm oldular.
فَقَالُوا أَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عَابِدُونَ
47-) Fekalu enu'minu libeşerayni mislina ve kavmühüma leNA abidun;
Hatta şöyle dediler: “Kendilerinin kavmi bize abidler (ibadet-kulluk edenler, köleler) iken bizim gibi iki beşere mi iman edeceğiz?”.
فَكَذَّبُوهُمَا فَكَانُوا مِنَ الْمُهْلَكِينَ
48-) Fekezzebuhüma fekânu minel mühlekiyn;
Ve o ikisini yalanladılar da bu sebeple helak edilenlerden oldular.
وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ
49-) Ve lekad ateyna MuselKitabe leallehüm yehtedun;
Andolsun ki, (İsrailOğulları) hidayet/doğru yolu bulsunlar diye Musa’ya Kitab’ı verdik.
وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ آيَةً وَآوَيْنَاهُمَا إِلَى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَمَعِينٍ
50-) Ve cealnebne Meryeme ve ümmehu ayeten ve aveynahüma ila rebvetin zati kararin ve meıyn;
MeryemOğlu’nu ve anasını bir ayet kıldık... Ve o ikisini karar sahibi (yerleşmeye, oturmaya uygun, rahat) ve gözle görünür akar suyu olan yüksek bir yere (tepeye; sıfatiyyun?) yerleştirdik.
يَا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحاً إِنِّي بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ
51-) Ya eyyüherRusulü külu minet tayyibati va'melu saliha* inniy Bima ta'melune Aliym;
Ey Rasûller!... Tayyibattan (temiz enerjili, şirksiz gıda?) yeyin ve salih amel edin... Muhakkak ki Ben, (B sırrınca) amellerinizi Aliym’im (amellerinizin karşılığı var).
وَإِنَّ هَذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاتَّقُونِ
52-) Ve inne hazihi ümmetüküm ümmeten vahıdeten ve ENE Rabbüküm fettekun;
Ve işte şu (tevhid ümmeti) tek bir ümmet olarak sizin ümmetinizdir... Ben de sizin Rabbinizim, o halde Ben’den ittika edin!.
فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُم بَيْنَهُمْ زُبُراً كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ
53-) Fetekattau emrehüm beynehüm zübüra* küllü hızbin Bima ledeyhim ferihun;
 (Diyn bir iken) onlar zübreler (fırkalar; muhtelif yorumlar, görüşler, kitablar) halinde aralarında işlerini (dinlerini) parça parça ettiler... Her hizib kendi yanında/katında bulunan ile razı ve hoşnuddur.
فَذَرْهُمْ فِي غَمْرَتِهِمْ حَتَّى حِينٍ
54-) Fezerhüm fiy ğamretihim hatta hıyn;
 Bir süreye kadar onları ğamre’leri (kendilerini örten-kapatan şey; madde boyutu) içinde bırak.
أَيَحْسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُم بِهِ مِن مَّالٍ وَبَنِينَ
55-) Eyahsebune ennema nümiddühüm Bihi min malin ve beniyn;
Sanıyorlar mı ki, mal’dan ve oğullar’dan (dünya hayatının süslerinden) kendilerine (B sırrınca) vermek ile;
نُسَارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْرَاتِ بَل لَّا يَشْعُرُونَ
56-) Nüsariu lehüm fiyl hayrat* bel la yeş'urun;
Onlar için hayrat’ta koşuşturuyoruz (asıl hayırları çabucak kendilerine ulaştırıyoruz, sanki?)... Hayır onlar farkında değiller (bilakis takibeden 4 ayettekiler hayırlara süra’tle erenler?).
إِنَّ الَّذِينَ هُم مِّنْ خَشْيَةِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ
57-) İnnelleziyne hüm min haşyeti Rabbihim müşfikun;
Onlar ki Rablerinin haşyetinden titreyenlerdir (müşahade).
وَالَّذِينَ هُم بِآيَاتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ
58-) Velleziyne hüm Bi ayati Rabbihim yu'minun;
Ve onlar ki (B sırrıyla) Rablerinin ayetlerine iman (ikan) edenlerdir.
وَالَّذِينَ هُم بِرَبِّهِمْ لَا يُشْرِكُونَ
59-) Velleziyne hüm Bi Rabbihim la yüşrikûn;
Ve onlar ki (Bi-Rabbihim) Rablerine ortak koşmayanlardır (fena).
وَالَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوا وَّقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلَى رَبِّهِمْ رَاجِعُونَ
60-) Velleziyne yu'tune ma atev ve kulubühüm veciletün ennehüm ila Rabbihim raciun;
Ve onlar ki verdiklerini, Rablerine rücu’ edecekler (kıyamet) diye kalbleri korkuyor oldukları halde verirler.
أُوْلَئِكَ يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَهُمْ لَهَا سَابِقُونَ
61-) Ülaike yüsariune fiyl hayrati ve hüm leha sabikun;
İşte onlar hayrat’ta (gerçek hayırlarda; tezkiye ve tevhid’de) müsaraat edenlerdir (sür’atle gerçek hayırlara ulaşanlardır)... Ve onlar hayrat’ta (ubudiyyette) öne geçenlerdir.
وَلَا نُكَلِّفُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَهَا وَلَدَيْنَا كِتَابٌ يَنطِقُ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ
62-) Ve la nükellifü nefsen illâ vüs'aha ve ledeyNA Kitabün yentıku Bil Hakkı ve hüm la yuzlemun;
Hiç bir nefse vüs’atinden başkasını (kapasitesinin-sıkalasının dışındakini) teklif etmeyiz... Yanımızda/katımızda (skalalarını) Bil-Hakk (Hakk olarak) nutkeden bir Kitab (yazı) vardır... Onlar zulme uğratılmazlar.
بَلْ قُلُوبُهُمْ فِي غَمْرَةٍ مِّنْ هَذَا وَلَهُمْ أَعْمَالٌ مِن دُونِ ذَلِكَ هُمْ لَهَا عَامِلُونَ
63-) Bel kulubühüm fiy ğamretin min hazâ ve lehüm a'malün min duni zâlike hüm leha amilun;
Fakat onların kalbleri bundan (vahdet, kader realitesinden) ğamra (örten, kapatan nesne; gaflet) içindedir... Onların bundan mada, (nefsani dürtülerle, bedensel zaaflarla talip olup) o işler için de amil oldukları (çalıştıkları) amelleri de vardır.
حَتَّى إِذَا أَخَذْنَا مُتْرَفِيهِم بِالْعَذَابِ إِذَا هُمْ يَجْأَرُونَ
64-) Hatta iza ehazna mütrefiyhim Bil azâbi iza hüm yec'erun;
Nihayet onların mütref’lerini (dünyevi-şehvani imkanların bolluğu ile şımaran, ni’metleri-fırsatları doğru olarak değerlendrimeyenleri) (Bi-) azab ile yakaladığımızda hemen yalvara-yakara feryad ederler.
لَا تَجْأَرُوا الْيَوْمَ إِنَّكُم مِّنَّا لَا تُنصَرُونَ
65-) La tec'erul yevme inneküm minNA la tunsarun;
 “Bugün feryad etmeyin!.. Muhakkak ki siz bizden yardım olunmazsınız”.
قَدْ كَانَتْ آيَاتِي تُتْلَى عَلَيْكُمْ فَكُنتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ تَنكِصُونَ
66-) Kad kânet ayatiy tütla aleyküm feküntüm alâ a'kabiküm tenkisun;
 “Ayetlerim sizin üzerinize tilavet ediliyordu da siz topuklarınız üzerine gerisin geri dönüyordunuz”.
مُسْتَكْبِرِينَ بِهِ سَامِراً تَهْجُرُونَ
67-) Müstekbiriyne Bih* samiran tehcürun;
“Ona (kendilerine tilavet edilen ayetlerin anlattığı gerçeğe, B sırrınca) müstekbirler (Hakka boyun eğmeyen, gayriyete yerleşenler) olarak, geceleyin (veya geceleyin konuşan topluluk olarak) hezeyan ediyordunuz (akılsızca konuşup saçmalıyordunuz!...Ki geceleyin kıyam, kıraat, zikir, secde, tefekkür, ilim v.b. hakikatına ve sisteme dönük çalışmalar ve itaat fiilleri dışında batıl-dünyevi meşguliyetler kerih görülmüştür)”.
أَفَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ أَمْ جَاءهُم مَّا لَمْ يَأْتِ آبَاءهُمُ الْأَوَّلِينَ
68-) Efelem yeddebberul kavle em caehüm ma lem ye'ti abaehümül evveliyn;
O Kavl’i (o söz’ü, hakk’ı; Rasûllerin, tilavet edilen ayetlerin anlattığını) gereğince düşünmediler mi?... Yoksa kendilerine ilk babalarına gelmemiş bir şey mi geldi (Hakikat ve sistem hep aynı) ?.
أَمْ لَمْ يَعْرِفُوا رَسُولَهُمْ فَهُمْ لَهُ مُنكِرُونَ
69-) Em lem ya'rifu Rasûlehüm fehüm lehu münkirun;
Yoksa onlar Rasûllerini tanımadılar da (bu yüzden) Onu inkar mı ediyorlar?.
أَمْ يَقُولُونَ بِهِ جِنَّةٌ بَلْ جَاءهُم بِالْحَقِّ وَأَكْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ كَارِهُونَ
70-) Em yekulune Bihi cinnetün, bel caehüm Bil Hakkı ve ekseruhüm lil Hakkı kârihun;
Yoksa: “Onda (B sırrınca) bir cinnet/akılsızlık var” mı diyorlar?... Bilakis O, kendilerine Hakkı (n-gerçeğin ta kendisini B sırrınca) getirmiştir/ (veya B sırrınca Hakk olarak gelmiştir)... Onların ekseriyeti hakk’ı hoşlanmazlar (kişilik yapılarına, şartlanmalarına ters gelir).
وَلَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ أَهْوَاءهُمْ لَفَسَدَتِ السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ وَمَن فِيهِنَّ بَلْ أَتَيْنَاهُم بِذِكْرِهِمْ فَهُمْ عَن ذِكْرِهِم مُّعْرِضُونَ
71-) Ve levittebeal Hakku ehvaehüm le fesedetis Semavatü vel Ardu ve men fiyhinne, bel eteynahüm Bi zikrihim fehüm an zikrihim mu'ridun;
Eğer Hakk (gerçek; teklik realitesi) onların hevalarına tabi olsaydı, Semalar, Arz ve onların arasında kim varsa elbette fesada uğrardı... Hayır, onlara Zikirlerini (B sırrınca) verdik... Onlar kendi Zikirlerinden yüz çeviricilerdir.
أَمْ تَسْأَلُهُمْ خَرْجاً فَخَرَاجُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ
72-) Em tes'elühüm harcen feharacü Rabbike hayr* ve HUve hayrur razikıyn;
Yoksa onlardan bir harç (ücret, karşılık) mı istiyorsun?... Rabbinin haracı (vergisi, bağışı) daha hayırlıdır... O, rızıklandıranların en hayırlısıdır.
وَإِنَّكَ لَتَدْعُوهُمْ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ
73-) Ve inneke le ted'uhüm ila sıratın müstekıym;
Muhakkak ki sen onları sırat-ı müstekıym’e (İslam’a, tevhid’e, seyr-i sülük’e) da’vet edersin.
Kayıtlı
Sayfa: [1]
  Yazdır  
 
Gitmek istediğiniz yer:  


SimplePortal 2.3.3 © 2008-2010, SimplePortal