Sayfa: [1]
  Yazdır  
.




49 HUCURÂT SÛRESİ      الحجرات

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِِ
BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHIYM

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
1-) Ya eyyühelleziyne amenu la tukaddimu beyne yedeyillahi ve RasûliHİ vettekullah* innAllahe Semiy’un Aliym;
Ey iman edenler!... Allah’ın ve O’nun Rasûlü’nün önüne geçmeyin (huzurdasınız!?), Allah’dan ittika edin (ilahi hükümlere riayet edin; tam fani, tam teslim olun)... Muhakkak ki Allah Semi’dir, Aliym’dir.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُكُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ
2-) Ya eyyühelleziyne amenu la terfeu asvateküm fevka savtin Nebîyyi ve la techeru lehu Bil kavli kecehri ba'dıküm li ba'dın en tahbeta a'malüküm ve entüm la teş'urun;
Ey iman edenler!... Seslerinizi O Nebî (HatemünNebî)’nin sesinin fevkıne yükseltmeyin... Ba’zınızın bazınıza cehretmesi (bağırarak konuşması) gibi O’na sözü cehretmeyin (yükseltmeyin; vehminizle O’na yönelmeyin/ya da Nur: 63?)... (Yoksa) siz farkında olmadan amelleriniz boşa gider.

إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِيمٌ
3-) İnnelleziyne yeğuddune asvatehüm ınde Rasûlillahi ülaikelleziynemtehanAllahu kulubehüm littakva* lehüm mağfiretün ve ecrun azıym;
Muhakkak ki Rasûlullah’ın indinde seslerini kısanlar/alçaltanlar var ya, işte onlar Allah’ın kalblerini takva için imtihan ettiği kimselerdir... Onlar için bir mağfiret ve azıym bir ecir vardır.

إِنَّ الَّذِينَ يُنَادُونَكَ مِن وَرَاء الْحُجُرَاتِ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ
4-) İnnelleziyne yünaduneke min verail hucurati ekseruhüm la ya'kılun;
Sana, hücrelerin arkasından nida edenlere gelince, onların ekseriyeti akletmezler.

وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْراً لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
5-) Velev ennehüm saberu hatta tahruce ileyhim lekâne hayren lehüm* vAllahu Ğafurun Rahıym;
Eğer onlar, sen kendilerine çıkıncıya kadar sabretselerdi (nefslerini tutsalardı, riyazat-mücahade yapsalardı), elbette onlar için daha hayırlı olurdu... Allah Ğafur’dur, Rahıym’dir.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن جَاءكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَيَّنُوا أَن تُصِيبُوا قَوْماً بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ
6-) Ya eyyühelleziyne amenu in caeküm fasikun Bi nebein fe tebeyyenu en tusıybu kavmen Bi cehaletin fetusbihu alâ ma fealtüm nadimiyn;
Ey iman edenler!... Eğer bir fasık (?) size bir (Bi-) haber getirirse, iyice araştırın... (Yoksa) (Bi-) cehaletle bir kavme çatarsınız da yaptığınıza pişmanlık duyanlar olursunuz.

وَاعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمَانَ وَزَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ أُوْلَئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ
7-) Va'lemu enne fiyküm RasûlAllah* lev yutıy'uküm fiy kesiyrin minel emri le anittüm ve lakinnAllahe habbebe ileykümül iymane ve zeyyenehu fiy kulubiküm ve kerrehe ileykümül küfre vel füsuka vel ısyan* ülaike hümür raşidun;
Bilin ki Rasûlullah içinizdedir (Edeb Ya HU?) !?... Eğer (O) çoğu işte size itaat etse, elbette zorluğa/sıkıntıya (bedensel-nefsani yaşamın kalıplarına) düşerdiniz... Fakat Allah size iman’ı (hakikatınızın gereğini yaşamayı) sevdirdi, onu kalblerinizde süsledi (güzel gösterdi) ve küfr’ü (sünnetullah’dan gafil olmak, gerçeği red), fusuk’u (şuuru paslandıran fiilleri) ve ısyanı (nefsani zuhuru) size kerih (çirkin, sevimsiz) gösterdi... İşte bunlar rüşde (doğru yola, olgunluğa) erenlerin ta kendileridir.

فَضْلاً مِّنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيم
8-) Fadlen minAllahi ve nı'meten, vAllahu Aliymun Hakiym;
Allah’dan bir fazl (lutuf) ve bir ni’met olarak... Allah, Aliym’dir, Hakiym’dir.

وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِيءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ
9-) Ve in taifetani minel mu’miniynaktetelu feaslihu beynehüma* fein beğat ihdahüma alel uhra fekatillületiy tebğıy hatta tefi’e ila emrillah * fein faet feaslihu beynehüma Bil adli ve aksitu* innAllahe yuhıbbul muksitıyn;
Eğer mü’minlerden iki taife savaşır/çarpışırlarsa, onların arasını ıslah (sulh) edin... Eğer onlardan biri diğeri aleyhine haddi aşıp tecavüz ederse, o tecavüz eden (taife) ile, Allah’ın emrine dönünceye kadar mukatele edin... Eğer dönerse, Bil-Adl (adaletle) aralarını ıslah edin ve ıksat edin (uluhiyyet hükümlerine göre davranın)... Muhakkak ki Allah, muksit’leri (uluhiyyet hükümlerine göre muamele edenleri) sever.

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
10-) İnnemel mu'minune ıhvetün feaslihu beyne ehaveyküm vettekullahe lealleküm turhamun;
Mü’minler (arınanlar) ancak kardeştirler!... O halde iki kardeşinizin arasını ıslah edin ve Allah’dan ittika edin (Esma-ül Hüsna O’nundur?) ki rahmet olunasınız (cemaat’ta rahmet var?).

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن يَكُونُوا خَيْراً مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن يَكُنَّ خَيْراً مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ وَمَن لَّمْ يَتُبْ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ
11-) Ya eyyühelleziyne amenu la yeshar kavmün min kavmin asa en yekûnu hayren minhüm ve la nisaün min nisain asa en yekünne hayren minhünn* ve la telmizu enfüseküm ve la tenabezu Bil elkab* bi'selismülfüsuku ba'del iyman* ve men lem yetüb feülaike hümüz zalimun;
Ey iman edenler!... Bir kavim başka bir kavim ile alay etmesin...Onlar (alay ettikleri) kendilerinden daha hayırlı olabilirler... Kadınlar da kadınlarla (alay etmesinler)... Olabilir ki onlar kendilerinden daha hayırlıdır... Nefslerinizi/kendi kedinizi (birbirinizi) ayıplamayın/kusurlamayın ve birbirinize (kötü) (Bi-) lakaplar takmayın... İman’dan sonra, fusuk (fasıklık) ne kötü bir isim/isimlenmedir!... Kim tevbe etmedi, işte onlar zalimlerin ta kendileridir.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيراً مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَب بَّعْضُكُم بَعْضاً أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَن يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِيمٌ
12-) Ya eyyühelleziyne amenüctenibu kesiyren minezzann* inne ba'dazzanni ismün ve la tecessesu ve la yağteb ba'duküm ba'da* eyuhıbbu ehadüküm en ye'küle lahme ehıyhi meyten fekerihtümuh* vettekullah* innAllahe Tevvabun Rahıym;
Ey iman edenler!... Zannın çoğundan (gayrı görmekten) kaçının... Muhakkak ki zannın bir kısmı bir günahtır (şirktir)... Tecessüs etmeyin (kişisel yaşam mahremdir, kişileri merak etmeyin)... Bazınız bazınızın giybetini de yapmasın... Sizin biriniz ölü kardeşinin etini yemeyi sever mi?... Ondan tiksindiniz (değil mi?)... Allah’dan ittika edin... Muhakkak ki Allah Tevvab’dır, Rahıym’dir.

يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُم مِّن ذَكَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوباً وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ
13-) Ya eyyühenNasu inna halaknaküm min zekerin ve ünsa ve cealnaküm şüuben ve kabaile litearefu* inne ekremeküm ındAllahi etkaküm* innAllahe Aliymun Habiyr;
Ey insanlar!... Muhakkak ki biz sizi bir erkek ile bir dişiden yarattık ve tearuf edesiniz (tanışasınız, aynalaşasınız; tanıyasınız) diye sizi şu’beler (milletler) ve kabileler kıldık... Muhakkak ki Allah indinde sizin en ekreminiz (en şerefliniz, en kerametliniz), sizin en muttekıy (en korunan?) olanınızdır... Muhakkak ki Allah Aliym’dir, Habiyr’dir.

قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَكِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمَانُ فِي قُلُوبِكُمْ وَإِن تُطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا يَلِتْكُم مِّنْ أَعْمَالِكُمْ شَيْئاً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
14-) Kaletil a'rabu amenna* kul lem tu'minu ve lâkin kulu eslemna ve lemma yedhulil iymanü fiy kulubiküm* ve in tutıy'ullahe ve RasûleHU layelitküm min a'maliküm şey'a* innAllahe Ğafurun Rahıym;
Bedeviler: “İman ettik” dedi... De ki: “İman etmediniz!... Fakat ‘İslam/müslüman olduk’ deyin... İman henüz kalblerinize dahil olmamıştır... Eğer Allah’a ve O’nun Rasûlü’ne itaat ederseniz, (Allah) amellerinizden hiçbir şey eksiltmez... Muhakkak ki Allah Ğafur’dur, Rahıym’dir”.

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُوْلَئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ
15-) İnnemel mu'minunelleziyne amenu Billahi ve RasûliHİ sümme lem yertabu ve cahedu Bi emvalihim ve enfüsihim fiy sebiylillâh* ülaike hümüs sadikun;
Mü’minler ancak şol kimselerdir ki, (B sırrıyla) Allah’a ve O’nun Rasûlü’ne iman ettiler, sonra da şüpheye düşmediler ve Allah yolunda mallarıyla ve nefsleriyle (canlarıyla) (B sırrınca) mücahade ettiler... İşte bunlar sadıkların ta kendileridir.

قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِينِكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
16-) Kul etuallimunAllahe Bi diyniküm vAllahu ya'lemu ma fiys Semavati ve ma fiyl Ard* vAllahu Bi külli şey'in Aliym;
De ki: “(Bi-) Diyninizi Allah’a mı öğretiyorsunuz?... Allah, Semavat’ta ne var ve Arz’da ne var (hepsini) bilir... Allah, Bi-külli şey’in Aliym’dir”.

مُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلَامَكُم بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَدَاكُمْ لِلْإِيمَانِ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ
17-) Yemünnune aleyke en eslemu* kul la temünnu aleyye İslameküm* belillahu yemünnü aleyküm en hedaküm lil’iymani in küntüm sadikıyn;
İslam oldular diye sana minnet ediyorlar?... De ki: “İslamınız için bana minnet etmeyin... Bilakis sizi iman’a hidayet ettiği için Allah size minnet eder... Eğer (imanınızda) sadıklar iseniz (bunun böyle olduğunu zaten bilirsiniz; İslam ve iman’a hidayet size bir iyilik ve ni’mettir?)”.

إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ
18-) İnnAllahe ya'lemu ğaybesSemavati vel Ard* vAllahu Basıyrun Bima ta'melun;
Muhakkak ki Allah, Semavat’ın ve Arz’ın gaybını bilir... Allah, yaptıklarınızı (B-sırrı gerçeği ile) Basıyr’dir.
Kayıtlı
Sayfa: [1]
  Yazdır  
 
Gitmek istediğiniz yer:  


SimplePortal 2.3.3 © 2008-2010, SimplePortal